یک مهندس

شده است … شده است دلت بگیرد و دوایی برای دلتنگی ات نداشته باشی . دوای دردت ، خود درد باشد.

هر چه که در زمان به جلو حرکت می کنیم ، گذر زمان رنگ طراوت و زیبایی جوانی را کم کم می رباید ، درمی یابیم که هیچ چیز و هیچ دورانی به زیبایی و دلنشینی دوران پاک کودکی مان نبوده ، زمانی که به دور از همه دغدغه های زندگی ، دلبستگی هایمان همه [...]

مواقعی پیش می آید که ناخودآگاه حس می کنی تمام مسیری را که پیموده ای عبث و بیهوده بوده ، با تردید می ایستی و نگاهی به گذشته می کنی ، با خود می اندیشی که اگر در فلان جا که بر سر دوراهی بوده ام ، اگر مسیر دیگر را انتخاب می کردم چه [...]

دل تنگم , دلتنگ زیبایی غروب دریا , ساحل گرگ و میش و دریای آرام , که بر خلاف ظاهر آرامش دنیایی از داستان و نگفته در خود دارد .هر موجش چیزی را به همراه خود دارد فقط باید گوشت شنونده صدای آن باشد.

حلقه های زنجیر تا به هم پیوسته اند تشکیل زنجیر می دهند و در صورت گسستگی دیگر زنجیری وجود ندارد و به خودی خود شخصیتی ندارند . نمی دانم چقدر خاطره باز هستید و چقدر این مطلب را درک می کنید ولی اجزای تشکیل دهنده یک خاطره ، به مانند حلقه های یک زنجیر می [...]

یاد روزها و سالهای گذشته افتادم . از پیش دبستانی که سابقاً آمادگی نام داشت تا دوران دبیرستان و حتی بعد از اتمام تحصیل با یکی از دوستان و همکلاسی ها رابطه صمیمانه ای داشتم . چه روزها را که با هم سپری کردیم . چه روزهایی را که به بهانه کلاس تست و تقویتی از دبیرستان جیم میزدیم و با هم خیابان گردی می کردیم .بودن با هم عادتمان شده بود . ساعت ها پیاده روی در خیابانهای شلوغ ابتدای شب و خلوت انتهای شب باعث شده بود که بسیاری از درد دل ها و حرفهای نگفتنی خود را برای هم بازگو کنیم . چه روزهای بارانی و چه شب های مه گرفته ایی که خیابان ها را با هم طی نکردیم ،اکنون در نبود این دوست قدیمی خاطره بودنمان هنوز در ذهن من رنگی و زنده است .بعد گذشت چند سال از این دوستی ، هنوز مکانهایی که بیشتر محل گذر ما بود برای من تداعی کننده خاطرات گذشته مان است . خودم را میبینم که چه شاداب و جوان در سرمای زمستان و سایه روشن شب در حال قدم زدن هستم .ا

نشسته ام وبه این فکر میکنم زمانی مطلبی را خواندم که ( دوستی “تا” نداره ) از این نوشته خوشم آمد و شد یکی از پست های وبلاگ .